Blog | Volg je gevoel

gewoontesbezieldsucces-300x336kopieVertrouwen op je gevoel, ze kunnen me wat! Of was het mijn gevoel niet? Was het het kind in mijzelf dat heel graag iets blinkends voor zichzelf wilde kopen? Misschien als ik echt mijn gevoel had laten spreken dat er dan wel iets heel anders naar voren was gekomen: misschien wel een verlangend gevoel naar rust, naar tv-loosheid en staren naar de maan…

Hoe doe je dat eigenlijk, je gevoel volgen, op je gevoel vertrouwen? 

Het is soms al lastig genoeg om te focussen op het voelen: meestal denken we ons gevoel. We zoeken naar iets diep binnen in ons wat voelt, maar we hebben er zoveel gedachten, overtuigingen en herinneringen bij dat er al gauw soort gefabriceerd gevoel ontstaat waarvan we menen dat het passend is in de situatie. Dat gevoel benoemen we dan en daar blijft het bij. Het gevoel is even vastgezet en heeft een label gekregen.

Maar vaag, ergens…voelen we dat er iets niet klopt: er fluistert iets van binnen. Is het onbehagen? Wat, wat, wat? Hadden we het niet goed gevoeld? Klopt. We zitten we teveel in “ons hoofd” en daar zit het gevoel nou eenmaal niet.

Hoe doe je dat dan, voelen?

Je kunt beginnen met eens na te gaan of je lekker zit (of staat). Kun je even helemaal ontspannen? Voel het contact dat je maakt met de ondergrond…ècht voelen: nagaan of de ondergrond koel is, of warm..mee veert of hard is. Voel je hoe je voeten in je schoenen zitten? Zitten ze daar ruim, kunnen ze wiebelen? Merk eens de verbinding op naar je benen toe: hoe voelt dat? Stevig? Warm? Tintelig? Registreer vooral ook hoe je je aandacht naar het gebied van je buik kunt brengen. Hoe voelt het daar? Is dat anders? Rustig? Of warrelt er iets? Je hoeft er niets mee te doen, alleen maar opmerken en milde aandacht geven. Ga eens na of het gevoel verder stroomt, naar je rug, borst en schouders; voelt het vrij om te ademen of klemt er iets? Ook kan je gevoel verder gaan, naar je nek, hoofd en gezicht: registreer eens hoe je je daar voelt: soms is dat losjes, misschien is er spanning, trek-gevoel..of iets drukkends of juist niet.

Dit voelen is sterk gericht op je lichaamssensaties, maar als je goed luistert kun je opmerken dat er dingen kunnen zijn die fluisteren, die aandacht nodig hebben. Als je dat met aandacht doet, zonder het meteen te willen labelen, zal het in de eerste instantie heftiger worden. Dan weet je dat je goed zit. Hier wringt iets.

Wat dat dan is, is soms alleen nog een fluister van je lichaam. Zodra je dat oprechte aandacht geeft, er als het ware eens naast gaat zitten, verandert het. Altijd! Negeer je het of wil je te snel iets rationeels erop loslaten zal het fluisteren verdwijnen. Om later terug te kunnen keren als een schreeuw! Ook dat zal het niet nalaten.

Gevoel zal altijd een stromend aspect hebben en is niet verbonden met sociaal wenselijke kaders. Als je voelt, aandacht geeft en het ruimte geeft om even te laten zijn, zal het opkomen, wegebben, door je heen golven en op een gegeven moment weer weggaan. Je gevoel is altijd in beweging, een oprecht, authentiek stuk van jezelf. Gedachten zijn veel meer gevormd door externe factoren en als zodanig zelfs soms vals en dwingend.

En tegenwoordig is het algemeen aanvaard dat je vooral je gevoel moet volgen, toch?

Maar is dat dan je authentieke gevoel of je manier om het te omzeilen? Om werkelijk te voelen, kun je dan zo eens aspecten van je lichaam nagaan en daar aandacht aan geven. Wat speelt er? Waar heeft het mee te maken? Voel het gevoel eens stromen op die plek (van angst in dit voorbeeld, maar het zou ook boosheid kunnen zijn). Misschien zit het bij je keel en knijpt het..of beklemt het je borst..of warrelt het in de buikstreek. Misschien komen er tranen.

Voel het echt en merk op waar het mee te maken heeft. Sommige aspecten ervan zijn het waard om iets mee te doen of kun je veranderen. Andere delen ervan dragen, door het te erkennen in je lichaam, een aspect van acceptatie en erkenning met zich mee.

Ook kun je je natuurlijk helemaal geweldig voelen: compleet in flow en één met de wereld. Ook dan kunnen er tranen vloeien. Vreemd eigenlijk, dat het lichaam soms met dezelfde fysieke reacties op de proppen komt en dezelfde manier van stromen en dat je je in het ene geval zo alleen als een eiland kunt voelen en in het laatste geval diep verbonden met de wereld, op de toppen van geluk!

Deepak Chopra zei al: “Het leven krijgt zin als je je verbonden voelt. Met andere mensen, maar ook met de elementen, de natuur, het universum. Alles. Vooral ook met jezelf. Wij kunnen dat, want we zijn uit dezelfde elementaire deeltjes gemaakt als de zee en de sterren. Alleen een mens kan de zee en de sterren aanschouwen, andersom niet. En dat is de reden dat we er zijn. We zijn gemaakt door het universum, zodat het universum zichzelf kan aanschouwen. Al het moois bestaat pas als ze wordt aanschouwen.” aldus Chopra.

Mooie gedachte. Ik weet zeker dat het ook voor onze gevoelens geldt!

 

Bron: Geïnspireerd door Mind your life

Interessant en Inspirerend